Antíkrósir eru þær rósir sem eru upprunnar fyrir aldamótin 1900.  Þessi mörk eru þó ekki skýr og misjafnt hvar menn vilja draga línuna, það getur verið frá síðari hluta 19. aldar til miðrar 20. aldar.  Þær eru flestar einblómstrandi a.m.k. þær sem þrífast hér á landi og flestar í hvítum og bleikum litum.

Gallica rósir - Gallicas
 

Gallica rósir mynda þétta runna, með frekar grófu, fagurgrænu laufi.  Blómin geta verið einföld eða mikið fyllt og litaskalinn er frá hvítum yfir í dökkrauða og fjólubláa liti. Tegundir með einföldum blómum eru margar harðgerðari en þær sem eru með fylltum blómum.  Þær þurfa allar gott skjól. 

Skáldarósir (Frankfurtrósir)

Skáldarósir (Frankfurtrósir) eru blendingar af gallarósum.  Það sem greinir þær frá gallarósunum er að þær eru heldur hávaxnari með grófgerðara laufi.  Þær eru heldur harðgerðari en Gallarósirnar.

Bjarmarósir - Albas

Bjarmarósir eru flestar með mikið fyllt blóm, bleikar eða hvítar með gráleitu laufi og mjög sterkum ilmi. Þær voru mikið ræktaðar á 19. öld.  Bjarmarósir þrífast vel hérlendis í góðu skjóli.  Þær þola skugga part úr degi.

 

Damaskrósir

Damaskrósir hafa sterkan ilm og dúnhært lauf. Þær eru frekar viðkvæmar og þurfa besta stað í garðinum.

Centifoliarósir (Centifolias)

Einblómstrandi rósir með mikið fylltum bleikum blómum og mjög sterkum ilmi.

Mosarósir (Moss roses)

Mosamyndun er stökkbreyting sem lýsir sér sem mosalíkum vexti á bikarblöðum, blómstöngli og í sumum tilfellum jafnvel laufstilkum og greinum.  Þessi mosakenndi vöxtur er oftast grænleitur, getur verið harður eða mjúkur, oft svolítið klístraður og ilmar af kvoðu. Þær eru í mismunandi bleikum eða rauðum litum og ilma mikið.

Portlandrósir (Portland)

Lotublómstrandi rósir með mikið fylltum blómum í bleikum eða rauðum litum og ilma flestar eitthvað.  Blendingar lotublómstrandi Damask rósa og Gallarósa. 

Þyrnirósablendingar (Pimpinellifolias)

Þyrnirósablendingar blómstra snemma eins og þyrnirósirnar, sem blómstra fyrstar rósa. Þeir hafa margir fíngert lauf þyrnirósarinnar og frekar lítil, einföld eða fyllt blóm.  Eins og þyrnirósin þroska margir þeirra svartar, hnöttóttar nýpur. Flest yrki bera hvít eða bleik blóm.  Gul yrki eru blendingar þyrnirósar og gullrósar (R. foetida). Flestir þyrnirósablendingar komu fram á 19. öld og fyrri hluta 20. aldar, en þó eru nokkrir sem komu fram eftir 1950 og geta því varla talist til antíkrósa. Þeir eru allir flokkaðir saman hér.

Ígulrósablendingar

Ígulrósir eru harðgerðir, síblómstrandi runnar með stórum ilmandi blómum. Ígulrós þroskar stórar, hnöttóttar, gulrauðar nýpur.  Ígulrós (R. rugosa) vex villt í Japan og öðrum stöðum í Austur-Asíu.  

Eldri ígulrósablendingar komu á markað frá 1890 - 1915, m.a. 'Hansa,' en fáar eftir þann tíma og eru þær oft flokkaðar með nútímarunnarósum.  Ég flokka þær allar saman hér þar sem ígulrósablendingarnir eru flestir harðgerðari en aðrar nútímarunnarósir.

Wichurana flækjurósir (Wichurana ramblers)

Wichurana flækjurósir komu fram um aldamótin 1900 ásamt multiflora flækjurósum (Multiflora ramblers).  Þær eru blendingar af R. wichurana annarsvegar og R. multiflora hinsvegar.  Þessir blendingar voru flestir einblómstrandi.  Þetta eru stórvaxnar klifurrósir með langar, sveigjanlegar greinar og urðu þær til þess að bogar, pergólur og klifurgrindur á veggjum urðu vinsæl í görðum þess tíma.

gardaflora@gardaflora.is    I     © 2015-2019  Garðaflóra.

  • Facebook App Icon